Zondag 21 juni
Ontbijt op de nachttrein.
Aankomst in Stuttgart kort voor 09h00.Aansluitend met 2 hogesnelheidstreinen naar Brussel en aansluitend naar Turnhout.
Aankomst in de vooravond.
Hier komt ons verslag
Verslag Dag 21: Laatste dag en terug naar huisEen laatste blogverslag van een lange dag onderweg naar huis.Zoals je gisteren kon lezen, verliep het niet zo geweldig in onze slaapcoupé. Véél te warm en dat beterde niet. Ook niet na het zogezegde uur rijden.Tja, ge kunt niet zeggen dat ge gaat uitstappen natuurlijk. We wilden wel heel graag naar ons huisje terug. Een beetje soezen, dat was zowat het enige dat lukt, veel draaien en keren om toch wat verkoeling te vinden en als we dan eindelijk redelijk goed lagen en onze oogjes begonnen dicht te vallen tegen 4 uur 's ochtends, klonk er een luide stem door de luidsprekers. We moesten allemaal onze identiteitspapieren klaar houden voor inspectie door de Duitse politie. Dat is echt wel schrikken. We zaten net over de Duitse grens voorbij Oostenrijk en de Duitse politie doet dat blijkbaar heel vaak. Maar om 4 uur 's morgens is dat echt gene cadeau. Gelukkig had ik de papieren snel gevonden en jawel, niet veel later geklop op de deur. Een heel vriendelijke Duitse politieagent vroeg onze papieren en in mijn beste Duits (het was direct in mijn hoofd omschakelen van al dat Italiaans naar het Duits) gezegd dat Papsie zijn papieren gestolen waren en we enkel ene bewijs hadden van de Napolitaanse staatspolitie én een kopie van zijn identiteitskaart. Gelukkig was die man heel begripvol en wenste ons verder goede nacht. Het hele gebeuren zorgde ervoor dat we pas 40 minuten later weer doorreden. De vraag rees op of we de volgende aansluiting wel zouden halen. Het doemscenario van de eerste 2 dagen van onze reis, loerde weer om de hoek.Na een paar tussenstops kwam er ineens een hele krachtige stop en ik denk dat er veel mensen geschrokken zijn op dat moment. Van nog iets proberen te slapen was geen sprake meer. Dan maar opstaan, douchen en aankleden en dan wachten op het ontbijt. Je mag 6 artikelen kiezen uit een lijst. Koffie is 1, 2 broodjes is ook 1, boter (weer 1), kaas (nog eens 1), confituur en een yoghurtje. dat was het. Zelfs daar maakten ze dan nog fouten in en na 1 slok koffie betrouwde ik het niet meer want 99% kans dat het geen deca was (wat wel een keuze was). We moeten wel zeggen dat de broodjes smaakten maar zoals ge op de foto's zult zien, is het niet handig om op een bed te eten aan een tafel waar ik mijn voeten niet kon ondersteken. Plan trekken maar weer.Toen die steward kwam afruimen, vroeg hij of we graag wilden dat het onderste bed in een zetel veranderd werd. Om te ontploffen... We waren écht super kwaad dat het nu wel kon maar gisterenavond niet want 'company policy' en zelfs voor het ontbijt niet. Van Bart van Triptailor mochten we zeggen dat er een officiële klacht zou gaan naar de hoofdzetel en die steward ging direct in de verdediging. Not done, ongehoord en totaal niet klantvriendelijk. Dit krijgt nog een staartje. De tijd kon voor ons niet snel genoeg voorbij zijn op die rottrein.Eindelijk waren we in Stuttgart en snel naar buiten. Daar uiteraard wachten op de trein naar Köln, van daaruit weer naar Brussel om dan via Antwerpen Berchem terug naar Turnhout te rijden. Ook hier weer lekker warm maar eens thuis lekker fris want Papsie had de airco al vanop afstand opgezet gelukkig.Conclusie van onze reis: Met de trein: NOOIT MEER; Italië is mooi, heel mooi maar voor ons ook niet meer. We hebben veel gezien, veel lekkers gegeten, lieve mensen ontmoet, behulpzame mensen ook, ontroerd geweest (vooral door jullie lieve schatten van (schoon-)kinderen en kleinkinderen!), veel gewandeld en geslenterd, slechte ervaringen proberen zo goed mogelijk op te vangen, we hebben ook veel gerust en genoten maar uiteindelijk zijn we dolblij terug thuis te zijn. Oost West, Thuis Best!Oh ja, nog iets. Wist je dat je niet alleen last kunt hebben van 'zee'-benen maar ook van 'trein'-benen. Ik heb elke keer na een lange treinreis of veel met de boot varen last gehad van het gevoel van deining. Niet echt leuk maar na een paar dagen is dat wel over.