Dag 2

Ontbijt in jullie Hotel.Vertrek uit Locarno omstreeks 10h00, per regionale trein naar Milaan.
Op de middagstappen jullie dan in de Frecciarossa-hogesnelheidstrein naar Napels. Aansluitend met deCircumvesuviana-spoorweg naar Ercolano,
aankomst omstreeks 17h00.
Verblijf in B&B Le Colonne, https://maps.app.goo.gl/dJxZLMu6w3Bzt82j7 (3 nachten).

Hier komt ons verslag….Verslag Dag 2: Het zou ( weer ) een dag vol avontuur worden's Morgens begon het alles normaal. bij het buiten kijken zagen we een prachtig onweer met gietende regen maar dat kon de pret niet drukken. Eerst maar eens ontbijten en genieten van een lekkere croissant, stevig ( of eerder taai ) stokbrood, vers fruit ( best veel keuze met verse ananas, passievruchten, meloen,...) yoghurt, fruitsap, zoet en hartig beleg dus alles wat nodig was om goed te starten. Dan uitchecken en richting het station op zo'n 300 meter van ons hotel in een miezerig buitje. Instappen maar en dan wachten op vertrek. En toen begon de ellende. Eerst lang wachten en daarna de mededeling dat er een andere trein op het spoor in panne stond richting Milaan en onze trein dus afgeschaft werd. Wat nu? Wel, ze wisten het daar ook niet. Eerst zouden we in Locarno een bus moeten nemen tot Tenero, dan werd het zoeken en veel over en weer lopen van hot naar her naar waar we juist die speciale bus moesten nemen en het wachten begon. We waren gelukkig niet de enigen die in de problemen zaten dus iedereen wilde mekaar wel helpen. Dat was het pluspunt. Plots moesten we een bus nemen naar Cadenazzo. Uiteindelijk reed er al sneller een trein tot Tenero dus deden we dat al maar. Beetje dichter, is beetje dichter nietwaar. Daar weer wachten op een vervangbus naar Cadenazzo. Die eerste werd volgepropt en wij konden er niet meer bij. Ons werd niets verteld. Niks, nada, noppes, niente. Wij hadden contact met een Spaanse mama met haar dochter en nichtje en gelukkig ook met een Napolitaanse studente die ook onze richting uit moesten. Die laatste was echt een schatje. Ze sprak zeer goed Engels maar vooral haar italiaans was onze redding. Bij nazicht op haar telefoon, zag ze dat we al een trein konden nemen naar Cadenazzo en van daaruit een rechtstreekse trein naar Milaan. Het bleek ook al gauw dat we onze aansluiting van Milaan naar Napoli zouden missen dus belden we naar redder in nood Bart ( onze reisagent ) en hij ging direct op zoek naar alternatieven. Een nieuw ticket werd geboekt op de hogesnelheidslijn richting Napels. Na nog eens een uur wachten in Cadenazzo eindelijk op de rechtstreekse trein naar Milaan. Jippie, problemen opgelost... of toch niet. Plots stopte onze trein in een klein stadje Chiessa of zoiets, nog net in Zwitserland. Weer de mededeling dat de trein niet verder zou rijden. Waarom nu weer? Wel, blijkbaar was er een super zwaar onweer boven Milaan en omstreken en zou er geen enkele trein die richting uit mogen. Kunt ge u dat voorstellen dat een heel treinnetwerk platligt omwille van een onweer? Wat nu gedaan? Het zou minstens een uur duren... weer bellen naar Bart (die zat er ook mee verveeld natuurlijk) en aftoetsen bij onze Napolitaanse studente en Spaanse Donna wat we gingen doen. Een gedeelde taxi nemen om in Milaan te geraken? Wat zou dat kosten? Zou dat wel lukken als er in Milaan toch problemen waren en … er stonden geen taxi's om te vragen naar de prijs. Onze Italiaanse redster zocht op internet naar alternatieven. Helaas geen te vinden dus wachten maar weer. Weer naar Bart bellen met de mededeling dat we ook die volgende aansluiting niet zouden halen helaas dus hij zei, bel me even als jullie op een trein zitten naar Milaanhoe zijn we dan in napels geraakt?.....wordt vervolgd ...
PS omwille van het slechte internet hier in Italië gaat het niet goed met de foto's te uploaden,ik ga in de toekomst dus vermelden hoeveel foto's er geplaatst worden,in dit geval 24

Het vervolg dus zoals beloofd. Na weer een uur wachten, kwam er de verlossende mededeling dat er een rechtstreekse trein naar Milano zou komen. En ja hoor, die kwam, reed zelfs helemaal naar Milano en daar moesten we weer wachten. Dat waren we al gewoon dus er maar het beste van gemaakt. Een beetje ( lees : HEEL VEEL ) later dan voorzien, konden we op de hogesnelheidstrein richting Napoli. Een rit van zo'n 4,5 uur. We hadden ons gezet op de genummerde stoelen aan het raam maar iets later bleek dat twee knappe grote jongedames de plaatsen aan het raam hadden en wij het gangpad. Nu komt het mooie deel. Die dames vonden dat we mochten blijven zitten. We stelden dan voor om halverwege te wisselen maar ook dat werd afgewezen. Weet je, die twee knappe grote jongedames waren teamleden van de italiaanse nationale junior basketbalploeg. Zo sympathiek dat we hen veel goede matchen hebben gewenst en hoopten dat ze snel naar de seniors toemogen. We hebben hun namen niet maar wie weet zien we hen ooit op een grote internationale match tegen de Belgian Cats. Het is hen zo gegund om internationaal ver te geraken. dus dankjewel lieve dames.Op deze hogesnelheidslijn kwamen ze rond met koffie, thee, hartige broodjes of iets zoet en voor ieder een flesje water. stel je er niet al te veel bij voor maar het was meer dan welkom. Na ettelijke uren trein, kwamen we aan in Napoli en daar had onze reisagent gezorgd voor een uber taxi tot aan onze B&B Le Colonne in Ercolano. eerst al de uitleg, dan snel nog ergens iets zoeken om te gaan eten ( gelukkig vlak om de hoek ) , superlekkere pizza's gegeten en dan douchen en bed in want doodop. Uitkijken naar ons eerste ontbijt en Ercolano om dan Pompeï te bezoeken. Spannend.