Vrijdag 5 juni - Zaterdag 6 juni - Zondag 7 juni - Maandag 8 juni
Verslag Dag 5Een nieuwe dag, een nieuw verslag. Het begon allemaal goed. Op tijd opstaan, op tijd ontbijten, en omdat we gisteren besloten hadden al vroeger naar Sorrento af te reizen, op tijd de Circumvesuvianatrein naar Sorrento,... of toch niet.Normaal om 9.30 uur de rechtstreekse trein, die kwam niet. Weer problemen dus. De volgende trein... kwam ook niet. Iets later kwam de mededeling dat de eerste trein ergens in panne stond en omdat die allemaal over datzelfde spoor moeten (we denken dat ze hier geen wissels kennen), komen alle volgende treinen ook in het gedrang.Na veel wachten kwam er dan toch de mededeling dat er een stoptrein (met ook weer een overstap) in aantocht was. Dus toch maar die trein genomen naar Torre Annunziate Oplonti. Daar uitstappen, aansluiting uitpluizen en naar het juiste platform en … je raadt het nooit... Weer wachten. Jawel, ons geduld wordt hier danig op de proef gesteld maar als volleerde reizigers, zijn we dat al gewoon. Daar weer heel vriendelijke wachtende mensen die mekaar uit de nood hielpen. Gelukkig maar. Er kwam een trein aan en we dachten dat het wel in orde zou komen maar wederom nee hoor. Die trein was zo overvol dat ze met veel geduw de mensen moesten binnenduwen om de deuren te sluiten. Wij met onze valiezen konden er echt niet meer bij. De vriendelijke treinbestuurder werd op enkele mensen kwaad omdat ze toch nog probeerden maar wij kregen een glimlach omdat we het respect hadden om te wachten. Weer zo'n kwartier later konden we - helaas als sardientjes - toch op de volgende mee. Extra stress dus met onze bagage maar het lukte. Gelukkig stapten er in Pompeï veel mensen af en konden we zitten.Ondertussen weer wat kennissen gemaakt. Een Italiaan die goed Frans sprak ( had enkele jaren in Frankrijk gewerkt ), een koppel Zuid Afrikanen die ook onze richting uitgingen, een paar Italiaanse dames waarvan 1 van Brazilië was, 1 van Napoli zelf en een ander schattig Nonnatje (grootmoeder). Daar kregen e een andere kijk van op medereizigers en wie wel of niet te vertrouwen nadat we het verhaal van de diefstal hadden gedaan. Heel dankbaar om deze raad uiteraard.En ja hoor, na een rit die weer ietsiepietsie langer duurde (niet dus) waren we om 12.10 uur in Sorrento en wat een verademing. Zo mooi, rustig, vriendelijk,... al wat we eigenlijk zochten op onze reis.Eerst maar een terrasje doen want nog te vroeg om in te checken. Vittorio van het appartement verwittigd dat we al gearriveerd waren en hij ging navragen bij de poetsdienst of we vroeger mochten inchecken en Yeeha, een uur vroeger dan normaal mochten we in ons zeer ruim, proper en veilig appartement. Na wat uitleg, een beetje opfrissen en beetje uitpakken de stad ingetrokken. Zalig! Rondstruinen , bekijken waar we zouden gaan eten, waar een goede supermarkt is,... Alles gevonden, de zee gezien (prachtige vergezichten) en dan … sla ik mijn voet serieus om en dat doet geen deugd natuurlijk. Efkes bekomen, toch verder wandelen en beginnen kijken waar er apotheken zijn. Die zijn er met de vleet gelukkig. Mijn voet deed dan wel bijna geen pijn meer maar opzwellen deed die wel. Een terrasje voor wat rust drong zich op en met wat ijsblokjes die enkel gekoeld. Dat deed deugd uiteraard. Nadien even wat boodschappen doen in een zwaar beveiligde supermarkt. Bij de ingang twee veiligheidsagenten en je tassen die je bij had, werden in een andere zak gestopt mét een slot. Pas na het afrekenen aan de kassa, wordt die geopend door de kassierster en geef je de beveiligingszak terug aan de veiligheidsagent.Dan op zoek naar het beste restaurantje AZZ! dat ervoor bekend staat ene geweldig familiebedrijf te zijn waar enkel echte Italiaanse en dagverse gerechten worden geserveerd.Een superlekkere Tagliatelle Bolognese en Melanzana alla Parmigiana later voldaan terug naar ons appartement.Toch nog even bij een apotheek gestopt voor een steunkous voor mijn enkel want serieus dik nu (maar geen pijn gelukkig).Nu voetjes omhoog, een lekker taske koffie, een wasmachientje opzetten en verder Dolce Far Niente (lekker niksen). Tot morgen allemaal.Verslag dag 6Hier zijn we weer. Nog steeds in het prachtige, zonovergoten Sorrento.
Vandaag geslenterd naar de Marina Grande. Het oude vissershaventje. Een redelijk steile wandeling naar beneden in Sorrento maar onze oriëntering is al goed genoeg om zonder constant op de GSM te moeten kijken hoe we moeten wandelen.De kortste weg of langs de winkelstraatjes, in de schaduw of in de zon (meestal in de schaduw dus) en genieten. Wel nog erg op onze hoede. Hopelijk komt dat terug goed. Het vissershaventje is 1 van de weinige plaatsen waar een publiek (zwart) zandstrandje is. Geen zwemgerief op zak dus enkel met mijn voetjes door de branding. Nadeel is wel dat ge dan eerst even over het superhete zwarte strandzand moet. Aiaiai, dat deed geen deugd maar eens in het water was het zalig.
Mijn enkel werd zachtjes gemasseerd door de golven en dat deed deugd. Wat we niet begrepen is de bakkende 'kreeften' op dat strand. Mensen die al zo verbrand waren maar toch nog willen bakken in de zon... onbegrijpelijk. We zien ook niemand zich hier insmeren. Wij doen dat dus wel natuurlijk. Daarna de lange weg omhoog terug, nog even langs een winkeltje voor een beetje eten en beleg (we hebben hier heel weinig honger eerlijk gezegd)
en onderweg naar ons appartementje onze eerste Italiaanse Gelato (ijs dus) gegeten. Voor mij een hoorntje met een bolletje meloenijs (Toon, zelfs gij zou die wel lusten denk ik ) en een bolletje citroensorbet ( ja Krisje, deze is nog beter dan in Ravels maar we zitten dan ook in de streek van de verse citroenen), voor papsie een potje pistache. Allebei heel lekker. Terug in het appartement wat rusten met de voetjes omhoog, lezen op 1 van onze terrasjes, wat eten, TV kijken en bedje in want er is morgen nog een dag. Tot dan.
Verslag dag 7Vandaag uigeslapen en wel genoten van ontbijt op ons terrasje. Eerst maar wat kleine inkopen doen en daarna te voet naar Marina Piccola. De kleine haven aan de andere kant van Sorrento. Het was al flink warm dus vooral de stukken schaduw opzoeken waar het mogelijk was. Dan door een speciale uit de rotsen gehakte doorgang. Lekker fris... Jippie. Daarna kwamen we aan een klein stukje strand waar het voornamelijk voor betalende ligbedden voorbehouden was. Ietsje verderop een piepkleine baai met zandstrand waar ik weer met mijn voetjes door de branding kon. Lekker fris water en golfjes tegen mijn enkel is hetzelfde als koelen en massage, vind ik.De wandeling terug aangevat en onderweg weer de supermarkt in voor wat lekkers deze middag. Een soort stokbrood en voor mij wat gepekelde octopus. Lekker van smaak maar helaas wel iets te ver gegaard dus wat taai. Ach ja, ik wou het toch geprobeerd hebben.Voetjes omhoog en vanuit de zetel gegeten. Nu eerst de formule 1 bekijken (Monaco),
opfrissen en dan iets zoeken om vanavond uit eten te gaan.Goei restaurantje gevonden in de buurt. Mama ché pasta waar je de mamma de verse pasta ziet maken. Serieuze machientjes daarvoor maar terwijl wij er zaten te eten (op de beste plekjes want vlak achter haar) heeft ze bakken vol tagliatelli, rigatoni, gnocchi en spaghetti gemaakt. Grappig dat ze heel de tijd aan het zingen was maar wel andere liedjes dan die uit de luidsprekers kwamen.
Volledig 'in the zone' zoals dat dan heet. Papa koos voor Tagliatelli Carbonara met Mozzarella. Ik koos één van de lievelingsgerechten van de mamma zelf: Ravioli gevuld met ricotta in een groene pestosaus en een bol verse Burrata erop. Overheerlijk!
Een limoncello werd aangeboden en papsie vond die heel zacht en lekker. Het had ons enorm gesmaakt en een dessert kon er écht niet meer bij. Zo'n verse pasta vult veel beter dan die droge van bij ons. Hadden we het eerder geweten, dan waren we daar een kilootje verse pasta aan 8€ gaan halen om een paar dagen voort te kunnen. Nu is dat wat te laat want morgen nog een kilo pasta verorberen gaat niet. Nu met een bol buikje de voetjes omhoog en rust. Daarvoor is Sorrento echt super geschikt. Lekker eten, vriendelijke mensen, mooi weer en prachtige panaorama's. Morgen nog 1 laatste dag hier en we zullen wel zien waar we dan naartoe gaan. Alles mag, niks moet
.Verslag dag 8